Auto's

Slotcars | Scratch & Build | Statische modellen

Slotcars

Auto Art

Subaru Impreza WRC
 
Sinds zijn eerste verschijning in het World Rally Championship in 1993 is de Subaru Impreza een icoon van de rallysport geworden. Het blauw en goud zijn inmiddels wereldberoemd. De Subaru Impreza WRC van Auto Art is een uitvoering van de auto van Burns en Reid zoals hij reed in 2001 tijdens de Rally van Portugal. In dat jaar werden zij uiteindelijk ook wereldkampioen met de Subaru.
Het model ziet er schitterend uit. De lak heeft een mooie blauwe kleur. Er zijn veel realistische details zoals opdruk op de helmen, achterruitverwarming en antennes.
Net als het origineel heeft dit model vierwielaandrijving. Direct uit de doos vond ik het rijden erg tegenvallen. De auto had erg last van onderstuur. Na heel wat experimenteren en gesleutel heb ik uiteindelijk het geleideschoentje vervangen voor een exemplaar van Scalextric. De auto rijdt nu een heel stuk beter.

Carrera


Mercedes Benz 300 SLR Mille Miglia


Fleischmann


Porsche 911


Fly


Audi Quattro A2


Porsche 911S

Toen de 2.2 liter 911S in 1970 kwam, begon de auto al snel rally's te winnen. Na een derde plaats bij het International Championship for Makes in 1968, een tweede plaats in 1969, werd er tenslotte gewonnen in 1970.
Het model van Fly is de versie waarmee Waldegard en Helmer in 1970 de rally van Monte Carlo op hun naam schreven. 
Zoals het een echte 911 betaamt heeft deze slotcar achterwielaandrijving en ligt de motor achter de achteras. De auto is behoorlijk snel, ook zonder magneet (zoals alle rallyauto's worden gereden). Door het gewicht achterin wordt de auto, bijna als het origineel, wel wat licht een neus. Dit heeft tot gevolg dat de Porsche in de meeste bochten voluit rechtdoor gaat. Erg lastig op mijn rallybaan die voor het grootste deel uit bochten bestaat. 
Eerst heb ik geprobeerd de speling op de vooras te verminderen. Dit had echter niet het gewenste resultaat. Twee blokjes lood voor in de neus zorgen nu voor iets meer druk op het geleideschoentje. Tenslotte heb ik aan de onderkant iets van de carrosserie afgeslepen, waardoor de bodemplaat flexibeler in de body kan bewegen. Het resultaat is een soepel rijdende slotcar die heerlijk dwars de bochten uitkomt. De tijden uit 1970 lijken te herleven.

Renault 5 turbo
Drie maanden na het internationale debuut van de Renault 5 turbo als groep 4 auto behaalde Jean Ragnotti in 1981 een droomresultaat in de rally van Monte Carlo. Een overwinning in de meest beroemde rally in een Franse auto. De Renault 5 turbo was een korte lichte auto. De middenmotor met aandrijving op de brede achterwielen gaf de auto enorm veel power, maar tegelijk ook een tricky handling. Vooral op asfalt ging de Renault spectaculair dwars. Renault, die de hete adem van de Audi Quattro in de nek voelde, behaalde uiteindelijk drie overwinningen in het World Championship. Naast de hete adem van Audi was ook oververhitting een geregeld terugkerend probleem.
Fly heeft een mooi, zeer gedetailleerd model van de 5 turbo gemaakt. Het dashboard, de opdruk op de helmen en de raceoveralls, alles klopt tot in detail. Net als zijn grote broer heeft dit model de motor in het midden en de aandrijving op de achterwielen. 
Kleine slotraceauto's zijn vaak moeilijk te rijden, maar na verwijdering van de magneet viel het rijden mij helmaal niet tegen.Om op mijn bochtige baan de wegligging nog iets te optimaliseren heb ik twee kleine plakjes lood voor de beide achterwielen geplaatst. Plus een klein blokje achter de vooras.
Erg geslaagd vind ik persoonlijk de verlichting die ik in alle zes de lampen aan de voorzijde heb ingebouwd.


Ninco


Fiat Punto S1600

De Fiat Punto Super 1600 is een auto uit het Junior World Rally Championship (JWRC), ook wel de kraamkamer van het WRC genoemd. Ook in nationale en Europese kampioenschappen wordt veel met de Fiat Punto gereden. 
Zo ook de Punto van de Spaanse broers Sergio en Diego Vallejo, die jaarlijks strijden om het Spaanse rallykampioenschap. Persoonlijk vind ik de versie van de Rally van Rias Baixas een schitterende uitvoering van Ninco. De nc2 motor geeft de auto behoorlijk wat power. De Fiat reageert behoorlijk heftig. Opperste concentratie dus!
Om de Fiat helemaal perfect te maken heb ik de spiegels wit geverfd, de navigator een integraalhelm gegeven en beide helmen in de juiste kleuren geschilderd. Op de achterruit heb ik rechtsboven nog een nummer drie geplakt.

Ford Focus WRC


Jaguar XK 120

De, in 1948 geïntroduceerde Jaguar xk 120 wordt door velen als een van de mooiste Jaguars gezien. De xk 120 dankt zijn naam aan de topsnelheid van 120 mijl per uur.
In de jaren 50 was de Jaguar xk 120 een vaak geziene auto bij rally's. De Nederlander Maus Gatsonides, winnaar van de Rally Monte Carlo in 1953, reed in 1951 de Alpenrallye in een Jaguar xk 120. Een jaar later werd hij tweede in dezelfde rally met een xk 140.
De Jaguar van Ninco is een vrij grote auto en dat merk je meteen. De auto, overigens zonder magneet, ligt prima op de weg en…..

Peugeot 307 WRC


Toyota Corolla WRC

De Toyota Corolla was bij zijn debuut in 1998 de meest compacte WRCauto. Bijna presteerde Toyota het bij hun debuut de wereldtitel te veroveren. Op de laatste klassementsproef van de Rally van Engeland liet de motor het driehonderd meter voor de finish plotseling afweten, waardoor de wereldtitel verloren ging. In 1999 werd Toyota alsnog wereldkampioen. 
De compacte Corolla van Ninco rijdt al even perfect. De nc1 motor levert niet overdreven veel power, maar verder geeft deze auto geen problemen. Magneet eruit en rijden maar. De auto van Ninco heeft geen vierwielaandrijving, maar moet het met 'slechts' twee aangedreven wielen doen.
De auto die op de foto staat afgebeeld is de door mij zelf beschilderde en bestickerde auto van team Grifone - Esso. Het is de verkleinde versie van de auto waarmee de Italiaanse kampioenen van 2000, Piero Longhi en Luigi Baggio, in datzelfde jaar de rally van San Remo reden.


Pink-Kar

Volkswagen Kever

De nu legendarische 'auto voor het volk' werd al snel na de Tweede Wereldoorlog ingezet bij rally's. 
Een standaard 1200cc Kever won maar liefst drie keer de Safarirally (1954, 1957, 1962). De betrouwbaarheid en de tractie waren uitstekend, maar het vermogen was laag en de wegligging vereiste bekwame bestuurders.
In de jaren 60 was de Volkswagen Kever een veel geziene auto in de Europese rally's, maar een rol van betekenis speelde de auto niet meer.
In de jaren 70 was er een kleine opleving van de Kever in de rallysport. Ben Pon en Rob Wiedenhoff wonnen er in 1970 de Tulpenrally mee. 
De VW-Kever van Pink-kar is het welbekende 'brilletje'. Opmerkelijk is het rallyschild van de Monte Carlo rally uit 1964. Volkswagen produceerde het 'brilletje' namelijk maar tot maart 1953. Waarschijnlijk dus een privéteam met een elf jaar oude Kever. 
De dubbele uitlaatpijpen die Pink-kar onder de Kever plakt zijn niet standaard voor het model uit 1953. Ook het dashboard en de bumpers vertonen meer overeenkomsten met modellen uit de latere jaren dan met het originele model.
Het rijden op de baan gaat met deze Kever net als met het hier boven beschreven origineel: De wegligging (of beter gezegd het gebrek daaraan) vereist een bekwame bestuurder.

Scalextric


Ford Escort


Ford Escort MK1 RS 1600


Ford Focus WRC

Na bijna dertig jaar Ford Escort was het in 1999 de beurt aan de Ford Focus voor nieuwe successen te zorgen. Bij het debuut in de rally van Monte Carlo scoorde Colin Mc Rae een derde plaats. Vele podiumplekken zouden volgen. Hoewel een wereldtitel er tot nu toe niet in zat. 
Het model van Scalextric is een uitvoering van de rallyrijder Ben Sulayem uit de Rallye du Liban. Een voor ons vrij onbekende rallyrijder uit het Midden Oosten. In tegenstelling tot het origineel heeft dit model alleen achterwielaandrijving. Op ons racecircuit reed de Focus voor geen meter. Zelfs met magneet rolde de auto in vrijwel elke bocht van de baan.
Op mijn rallybaan is echter een totaal andere auto te zien. Zonder magneet rijdt de Ford Focus soepel door de bochten en geeft hij weinig problemen. De lagere snelheid waarmee op mijn slingerende baan een bocht wordt ingegaan speelt daarbij zeker een belangrijke rol.

Triumph TR4


SCX


Citroen C2 S1600


Fiat 124 spyder Abarth


Ford Fiesta S1600


Mini Cooper 1275 S rally SCX vintage
 
De Mini Cooper S won niet minder dan drie keer de Rally van Monte Carlo. De 1275 S stond aan de basis van de successen in het midden van de jaren zestig. De kleine rode blokkendoos op wielen was alle concurrenten de baas. De auto, met zijn lage zwaartepunt, stuurde snel en precies en had een goede wegligging. Rauno Aaltonen, 'de Vliegende Fin', was een van de fabrieksrijders. Met een heftig loeiende motor joeg hij de roodwitte Mini in de rally van 1967 door de bergen. Na de diskwalificatie van 1966 was iedereen gebrand op een derde overwinning, die door Aaltonen/Liddon ook werd binnengesleept.
De Mini van SCX met startnummer 177 heeft een rek met twee reservebanden op het dak. Volgens het reglement in 1967 moest iedere auto voorzien zijn van vier reservewielen en - banden. Om die in de kleine Mini kwijt te raken was een hele klus. Een wiel werd voor de bijrijdersstoel onder de benen van de navigator gelegd. Het andere wiel kreeg een plek achter de voorstoelen en de overige twee dus op het rek op het dak. 
De auto verschilt vrijwel niets van het model zoals SCX het in de jaren zeventig uitbracht en dat is aan het rijden ook wel te merken. De wagen lag meer op zijn kant dan dat hij op zijn wielen stond. Nadat echter het schoentje moest worden verlaagd in verband met de tijdmeting, is de wegligging wel wat verbeterd. Op onze Fleischmannbaan schuurt het motorblok geregeld over de baan. Evenals bij zijn grote broer de bodemplaat ook vaak over de rotsbodem schuurde.

Peugeot 206 WRC


Renault Maxi Megane


Spirit


Peugeot 205 T16


Team Slot


Alfa Romeo Guilia


Lancia Delta HF Integrale


Lancia Stratos HF

In 1970 kwam Bertone met een futuristisch ontwerp naar de autoshow in Turijn. In 1972 werd het model in iets gewijzigde vorm in productie genomen en speciaal ontwikkeld voor rally's. De spectaculaire Lancia Stratos domineerde in de jaren zeventig de rally's. 
De korte wielbasis en de kleine cockpit gaven de auto een gedrongen, agressief uiterlijk. De motor uit de Ferrari Dino 246 gt zorgde voor enorm veel power en een prachtig geluid. In technisch opzicht lag de Stratos misschien wel een jaar of tien voor op de concurrentie. Denk alleen maar aan de motorkap achter en het bodywerk voor dat in zijn geheel van de auto kon worden gehaald. Monteurs hadden hun handen vrij en werden tijdens de service niet gehinderd door een rolkooi of wat dan ook. Iets wat Peugeot pas tien jaar later herhaalt met de groep B 205 T16. 
De Stratos was briljant op asfalt, goed op gravel en onverharde wegen. Alleen op glibberige ondergrond werkte de enorme tractie op de achterwielen in het nadeel. Vele overwinningen werden behaald. De Stratos werd wereldkampioen in drie opeenvolgende jaren ('74, '75 en '76). Ook het Europees kampioenschap werd driemaal op rij behaald ('76, '77 en '78).
Team Slot kiest voor de beroemde Alitalia uitvoering waarmee Sandro Munari in 1977 de Monte Carlo Rally won. Zoals we van Team Slot gewend zijn zit er hier en daar iets scheef. De zijruiten ( een geheel met de voorruit. De a-stijl is er namelijk opgeschilderd) sluiten bij mijn auto niet mooi aan. 
Op de baan oogt de auto heel erg snel. De TS7 titanmotor geeft behoorlijk wat power op de achterwielen. Hoewel het er heel snel uitziet zeggen de rondetijden dat de Stratos zeker niet tot de snelste behoort. De auto gaat heerlijk dwars in de bochten en met slechts drie schroeven in het chassis heb je de mogelijkheid de het chassis losjes in de body te laten bewegen. 
Omdat de wagen wat problemen had met de ribbels van de brug, heb ik de voorzijde van het schoentje iets ronder geslepen waarna het passeren van de dwarsliggers geen enkel probleem meer gaf.
Als ik de verhalen moet geloven was het een sensatie de Lancia Stratos over de rallypaden te zien rijden. Bij mij op de baan is dat niet anders. Het gedrongen uiterlijk, de brede achterkant en de mooie felle kleuren van Alitalia dragen daar zeker aan bij.

Renault Alpine A110

Een van de mooiste ontwerpen uit Frankrijk is de Alpine A110. Zeker als hij in het Franse blauw is gespoten. 
Eind jaren 60 en begin jaren 70 reden de Alpines A110 van de ene naar de andere overwinning. Het kleine ontwerp zag er niet alleen snel uit, maar reed ook verschrikkelijk snel. De auto, met de motor achterin, had met twee personen erin een goede gewichtsverdeling en daardoor een uitstekende wegligging. Ook de goede remmen en de lichte kunststof carrosserie speelden daarbij zeker een rol. Kortom een auto die gemaakt is om over kronkelige bergweggetjes te sturen. 
Er waren echter ook minder goede eigenschappen, zoals het verschrikkelijke lawaai in de auto.
In de jaren 70 werd de inhoud van de Renault-motor vergroot naar 1796cc om de concurrentie van met name de Ford Escorts aan te kunnen.
Op onze baan rijden we met twee uitvoeringen van de Alpine van Team Slot. Namelijk de uitvoering met nummer 18 waarmee Andruet en Petit in 1973 de Monte Carlo Rally wonnen en de lichtblauwe Alpine met het rode dak waarmee Therier en Callewaert de Tour de Corse in 1973 reden.
Net als het origineel heeft het model van Team Slot de motor achterin en achterwielaandrijving. Dat de carrosserie ook van kunststof is zal u niet verbazen. Het lawaai is bij het model ook verschrikkelijk en beperkt zich helaas niet alleen tot de binnenkant.
De auto oogt behoorlijk snel en gaat zonder magneet heerlijk dwars.

Scratch & build


Alfa Romeo 8C 2300, bouwdoos Airfix, schaal 1/32 
In het voorjaar van 1931 maakte de Alfa Romeo 8C 2300 (8 cilinders en 2300cc) zijn debuut. Ontworpen door Vittorio Jano die in 1923 werd overgehaald om bij Alfa Romeo te komen werken. De 8C 2300 was bedoeld om tegenstand te bieden aan de sportwagens van Bugatti en Mercedes Benz. 
Tussen 1931 en 1934 behaalde de Alfa Romeo de ene na de andere overwinning. Enzo Ferrari won in 1931 met een 8C 2300 de bergklim Bobbio - Del Penice. In 1932, '33 en '34 won het model de Mille Miglia. Een stratenrace vanuit Brescia naar Rome en terug. Tussen 1927 en 1957 werd deze race ( met een enkele onderbreking) jaarlijks gereden.
Sinds 1977 is de Mille Miglia weer in ere hersteld. Niet als race, maar als een lange optocht van schitterende klassiekers. Alleen merken en types die vroeger daadwerkelijk hebben deelgenomen in de echte Mille Miglia worden geaccepteerd.
De bouwdoos van Airfix heb ik aangepast naar het model van de 8C zoals dat te zien is in de Louwman collectie. Evert Louwman heeft de laatste jaren verschillende keren met deze Alfa in de Mille Miglia meegereden. 
Op een chassis van Scalextric heb ik dit exemplaar met Carrozzeria Touring carrosserie gebouwd. Verschil met de originele bouwdoos is vooral de achterkant. Het model van Louwman heeft een speciale deksel die het reservewiel afdekt. Een bol stukje plastic van een sleutelhanger en wat plamuurwerk en mijn model had ook zo'n achterkant. Uit een stukje dun plastic heb ik een afdekzeil geknipt. De beroemde schijfremmen heb ik nagebootst met metalen ringetjes die tevens de neus van deze lange slotcar iets verzwaren. De spaakwielen zijn van Ninco. Ook de chromen achterlichten zijn niet standaard zoals in de bouwdoos. Tot slot werd het model voorzien van hetzelfde kenteken als het grote origineel.

Alfa Romeo Spider 3.0 V6

Bentley 4,5 Litre, bouwdoos Airfix, schaal 1/32


Bugatti Type 35B, bouwdoos Airfix, schaal 1/32

Gemaakt in 1927 en na al die jaren nog steeds een schitterende snelle wagen. De motorkap, met zijn ventilatiesleuven, die uitmondt in de hoefijzervormige gril geeft de auto een elegant uiterlijk. Opvallend zijn ook het prachtig gepolijste dashboard en de lichtmetalen wielen. De tussen 1924 en 1931 geproduceerde Bugatti type 35 haalde in die jaren meer dan 2000 overwinningen. De topsnelheid van bijna 200 km/u is ook voor deze tijd nog behoorlijk snel. Ook nam de auto meermalen deel aan de Mille Miglia. De stratenrace werd voor het eerst gereden in 1927, het geboortejaar van deze Bugatti type 35B.
Het model van Airfix heb ik voorzien van een motortje van Carrera Car Racing. Ik heb er voor gekozen het model niet te voorzien van spatborden. De wielen en banden zijn van een oude formuleauto van Scalextric. Ook de voorwielophanging is daarvan, zodat de Bugatti nu meesturende voorwielen heeft. De auto rijdt erg snel en de oude bandjes geven nog verrassend veel grip. Uit de plastic wielen van Airfix heb ik voorzichtig de velgen gesneden en deze op de wielen van Scalextric geplakt. De Bugatti is op deze manier voorzien van de karakteristieke lichtmetalen wielen. De bouwdoos is standaard voorzien van een coureur. De navigator is een enigszins bewerkte militair. Aan het reservewiel heb ik een rugzak bevestigd, zoals je veel bij de Bugatti's in de Mille Miglia ziet.

Citroen 2CV


Donkervoort D8-210 Wide Track, bouwdoos Hornby, Caterham 7, schaal 1/32

Al sinds 1978 bouwt Joop Donkervoort schitterende sportwagens op Nederlandse bodem. De vrijwel volledig handgebouwde Donkervoort is een auto pur sang. De D8-210 heeft een Audi-motor die 210 pk op de achterwielen loslaat. De auto schiet in vier seconden naar de honderd en laat daarbij vele andere sportwagens achter zich. 
Op mijn baan mocht een auto van Nederlands fabrikaat eigenlijk niet ontbreken. Omdat dit model in slotraceland niet bestaat heb ik een bouwpakket een Caterham 7 van Hornby gebruikt als basis voor de D8. Op tal van punten is het bouwpakket verandert. De gril werd aangepast en verlaagt. De voorspatborden werden verlaagd en de wielophanging van extra stangen voorzien. De schokdempers voor werden schuingeplaatst en de auto kreeg iets kleinere koplampen die bovendien op een mooiere plaats staan dan bij de Caterham. De uitlaat verhuisde van links naar rechts, terwijl het stuur de omgekeerde weg aflegde. De voorruit is een stukje schuiner geplaatst en de rare hoge rolbeugel werd een stuk verlaagd. 
Het was een hele toer een geschikt stuk plastic te vinden om de 'lip' aan de achterkant na te maken. Uiteindelijk is het resultaat redelijk geslaagd. De rechthoekige achterlichten zijn vervangen voor ronde exemplaren en de achterspatborden heb ik iets langer gemaakt. Achter het voorwiel heb ik een luchthapper aangebracht en ook elders op de motorklep verschenen wat bobbels. De canvasdeurtjes heb ik uit een dun stukje flexibel plastic gesneden. Op de leuningen van de achterstoelen verschenen hoofdsteunen. 
De auto is geschilderd in de kleuren waarmee Autovisie er in 2003/2004 heeft rondgereden. De wielen zijn afkomstig van een Renault Megane van SCX. Een motortje van Carrera Racing zorgt voor de aandrijving. Een groot deel van de motorkap is te verwijderen waardoor het mogelijk is onderhuids het een en ander te repareren of te vervangen. De auto heeft een schoentje van Scalextric en rijdt behoorlijk snel. De neus is wat licht en bij scherpe bochten moet je daar de snelheid wat op aanpassen. Misschien dat experimenteren met lood nog een oplossing biedt.

Landrover Defender


Mercedes SSKL, bouwdoos Matchbox, schaal 1/32

Mercer Type 35 "raceabout", bouwdoos Smer, schaal 1/32

De Mercer "raceabout" was een van de eerste echte Amerikaanse sportwagens. De auto werd ontworpen in 1911 door Finley Robertson Porter. Voor die tijd was de open tweezitter laag en eenvoudig. De Mercer had een vier cilinder motor met achterwielaandrijving. Met drie versnellingen en een top van ongeveer 115 km per uur was de auto in 1911 razendsnel. Sommige Mercers zijn voorzien van een rond glas op de stuurstang die de bestuurder beschermt tegen wind en vliegen. 
De auto was vrij makkelijk te besturen. Alleen remmen was wat lastiger. Het rempedaal werkte niet altijd optimaal en vertraagde de wagen slechts. Om echt tot stilstand te komen moest de handrem worden aangetrokken. Dankzij zijn sportieve rijgedrag werd de Mercer "raceabout" mateloos populair.
Vandaag de dag zijn er nog zo'n 35 originele Mercers Type 35 "raceabout" in oldtimer collecties. 
De bouwdoos van Smer bestaat uit eenvoudige stevige onderdelen. Met een lik verf is er een aardig model van te maken. Het lage, open model biedt weinig ruimte om een motor in weg te werken. In dit model is het chassis dan ook niet middels een paar schroeven te verwijderen, maar gewoon stevig vastgelijmd. Het chassis van Carrera (Car Racing) is op z'n kop bevestigd zodat de motor eventueel nog wel te verwijderen is. In de doos zitten grote, dunne rubberen die ik dan ook gebruik voor mijn model. Echt gas geven gaat met dit model niet echt. De dunne banden zijn van een iets te hard rubber en hebben zodoende niet al te veel grip. Bij een beetje meer gas geven maken de achterwielen heel wat meer omwentelingen dan de voorwielen. 
De bestuurder en zijn vrouw rijden nu, zonder helm, rustig een paar rondjes op baan 2. Als extra probeer ik nog wel zo'n mooi rond glas op de stuurstang te monteren.

MG B, bouwdoos Airfix, schaal 1/32

Achttien jaar lang heeft MG de MG B geproduceerd. Het werd een van de populairste sportwagens van zijn tijd. Veel MG B's vonden hun weg naar Amerika. De auto was daar populair, omdat hij ruimer en groter was dan de MG A. 
In een bouwdoos van Airfix heb ik een motortje van Artin gebouwd. Resultaat is een auto die niet bedoeld is om fanatiek te racen, maar meer geschikt is om een rondje te toeren. Berg op heeft het motortje het uit wat moeilijk, onder andere door het gebrek aan grip van de oude bandjes. Omdat de wielen en banden uit de bouwdoos uit een stuk hard plastic bestaan waren deze ongeschikt voor gebruik. Uit de rommeldoos waar ik ook het motortje uit opdiepte heb ik een paar oude Fleischmannwielen en banden gehaald. Met een likje zwarte verf hebben de wielen veel weg van de originele rostylewielen die de MG B vanaf ongeveer 1969 had. Ook de gril heb ik zwart geverfd en zodoende is het een Mk 2 uit 1974 geworden. De laatste uitvoering voor MG met de veel minder fraaie rubberen veiligheidsbumpers kwam. 
Leuk detail van deze slotcar is de motorklep die open kan, waardoor het echte MG B blok zichtbaar wordt.

MG TC sports, bouwdoos Matchbox, schaal 1/32

De MG TC kwam in 1945 op de markt als opvolger van de TB. Het is een schitterend klassiek vooroorlogs ontwerp. Persoonlijk vind ik het ranke sportwagentje met zijn hoge spaakwielen een van de mooiste MG's. Het kleine wagentje had een prima wegligging en een topsnelheid van zo'n 120 km per uur. De MG TC heeft verschillende successen behaald in allerlei takken van autosport.
Amerikanen die na de Tweede Wereldoorlog terugkeerde namen er een mee en ontstaken een ware sportwagenrage in Amerika. 
Op de baan rijd ik met een TC (model uit '49) die gemaakt is uit een bouwdoos van Matchbox. De motor en tandwielen komen uit een oud autootje van Carrera (Car Racing). Het is een mooi, zeer gedetailleerd model met originele hoge spaakwielen. Echt een voordeel van de bouwdoos van Matchbox zijn de rubber bandjes die er bij zitten. Ik kon dus gewoon de eigen velgen en dunne bandjes gebruiken. De spaakwielen van Ninco zijn lager en breder en hadden veel minder mooi gestaan. 
De MG is in het zwart/groene kleurenschema uit 1949 geschilderd. De bestuurder en zijn navigator zijn afkomstig uit trekkers van Brittains. 
Het is een scherp sturend wagentje geworden met een uitstekende wegligging. Soms wil de MG zelfs wel eens voorzichtig uitbreken. Het motortje van Carrera levert zelfs bergop voldoende kracht. De rondetijden spreken wat dat betreft voor zich. De in elkaar geknutselde MG TC laat verrassend genoeg vele moderne slotcars achter zich.

Packard


Plymouth


Volkswagen Bus


Yamaha Quad


Statische modellen